Een glimp van de oude Timmer

09-11-09 11:34 uur

Marianne Timmer zondag in actie op de 500 meter tijdens de wereldbekerwedstrijden in Berlijn. Foto ANP

BERLIJN - Het is alweer een tijd geleden dat Marianne Timmer er zó ontspannen bij liep als dit weekeinde in Berlijn.

Voor het eerst sinds februari 2008 stond ze weer eens op het podium bij een World-Cupwedstrijd. ''Maar dat was de 500 meter. Dit is de duizend, dat is beter,'' aldus de vrouw die dit seizoen haar olympische titel op de kilometer wil verdedigen.

Een niesbui - verkoudheid zorgt voor lichte paniek bij schaatsers - en een verloren toegangskaart werden door Timmer weggelachen. Ze zit goed in haar vel en kruipt steeds dichter bij de vorm die ze nodig heeft voor de Spelen in Vancouver. ''Nog een klein stapje en dan ben ik er,'' zegt ze met twinkelende ogen.

De blijdschap van Timmer is verklaarbaar, de afgelopen seizoenen was ze eigenlijk geen moment gezond. ''Ik ben een stuk fitter dan vorig jaar. Toen was ik al moe als ik naar de start ging. Als nu de bel voor de laatste ronde gaat, denk ik niet meer: 'ooww, nóg een rondje.'''

En dus kregen de toeschouwers in het voormalige Oost-Berlijn zaterdag weer een glimp van de oude Marianne Timmer te zien. De 35-jarige werd derde op haar favoriete afstand, de duizend meter, die werd gewonnen door de Canadese Christine Nesbitt.

''Het is een opluchting dat ik het podium weer haal. Ik had eigenlijk niet door dat het zó hard ging. Super om er zo tussen te staan. Aan de laatste ronde valt nog wel iets te verbeteren, maar dat komt vanzelf als ik meer duizend meters rijd.''

Op de 500 meter scoorde ze zaterdag, kort voor de kilometer, ook een verdienstelijke zevende plaats (38,42). Gisteren moest ze genoegen nemen met 38,82. Maar toen kon ze met een gerust hart blij zijn om de podiumplaats van ploeggenote Annette Gerritsen. Die werd derde in 38,27 - éénhonderdste voor Margot Boer.

Timmer voelt zich zó senang, dat zelfs een beetje rugpijn haar niet verontrust. ''Het schoot erin bij een start. Maar ik heb er het meeste last van als ik rechtop sta, dus dat is een voordeel. Bij het schaatsen heb ik er minder last van.''

En weer moet ze er om lachen. (ERIC DE JAGER)