Kan Ajax wel zonder Suarez?

23-10-09 12:03 uur

Luis Suarez in duel met Mario Mandzukoc (links). Foto EPA

achtergrond

AMSTERDAM - 'Mijn hoofd is hier'. Dat zegt Luis Suarez na de overwinning (2-1) op Dinamo Zagreb, een wedstrijd die hij met een doelpunt en een assist naar zijn hand heeft gezet.

Mijn hoofd is hier. Het is Suarez' antwoord op de vraag of hij het, gezien het toch al drukke programma, vervelend vindt dat hij met Uruguay in de WK-kwalificatie is veroordeeld tot het spelen van een play-off met Costa Rica op 14 en 18 november. ''Er komen zware wedstrijden aan voor Ajax. Tegen AZ, Feyenoord, FC Twente én de return tegen Dinamo Zagreb, een grote concurrent in onze poule. Costa Rica is belangrijk, het WK halen is belangrijk, maar nu is Ajax belangrijk.''

Zijn eerste actie van de avond is meteen goud waard. Hij dribbelt bijna achteloos voorbij een tegenstander, kijkt even omhoog, duwt de bal voor zich uit en heupwiegt nóg een man voorbij. Suarez balanceert op de achterlijn, het doel van Dinamo komt dichterbij, maar dan gooit verdediger Robert Kovac er een onhandige tackle uit: penalty. Er staat amper een minuut op de klok. De spits pakt de bal, legt hem op de stip en schiet feilloos raak in de linkerbovenhoek.

Zaterdag tegen Willem II ging het op precies dezelfde plek in de Arena nog fout, toen keeper Maikel Aerts de onzuivere strafschop van de Uruguayaan uit de rechterbenedenhoek tikte. De misser bleef zonder gevolgen, want Ajax won met 4-0, en Suarez merkte na afloop op dat 'ook de beste voetballers van de wereld wel eens een penalty hebben gemist'. De volgende keer zou hij gewoon weer achter de bal gaan staan en dan raak schieten.

Vijf dagen later houdt hij woord. Met vijf treffers in vijf Europese
duels en dertien doelpunten in tien competitiewedstrijden is de spits van onschatbare waarde voor zijn ploeg. De vraag is al vaak gesteld: kan Ajax wel zonder Suarez? Het antwoord blijft vooralsnog uit. ''Want ik wil altijd voetballen.''

Ook als hij een interland tegen Argentinië heeft verloren, twintig uur onderweg is van Montevideo naar Amsterdam, op vrijdagavond geradbraakt onder de wol kruipt en een dag later een potje tegen de nummer zeventien van de eredivisie op het menu staat.

De aanvoerdersband die trainer Martin Jol hem heeft toebedeeld, schept verplichtingen. Er staat een andere Suarez op het veld dan vorig seizoen, een voetballer die niet alleen met zijn eigen kunstje bezig is. Hij is streng voor zijn ploeggenoten, een mopperkont ook, aan zijn lichaamstaal te zien. Suarez is bezig het niveau van de eredivisie en de Europa League te ontstijgen en dat gaat óók gepaard met frustratie.

Jol posteerde zijn topscorer gisteren voor het eerst sinds lange tijd weer eens op de rechtervleugel, en die tactische zet betaalde zich binnen twee minuten uit.

Toch zal Suarez een dubbel gevoel aan zijn rol hebben overgehouden. Hij beseft dat zijn offensieve veelzijdigheid bij de Europese topclubs in de smaak zal vallen, maar enige vorm van territoriumdrift is hem niet vreemd. Op het moment dat Marko Pantelic, die tegen Dinamo in de punt van de aanval stond, gisteren in de slotfase het veld verliet, keurde Suarez hem geen blik waardig.

De Uruguayaan wandelde naar de as van het veld en oogstte vrijwel onmiddellijk applaus voor een geslaagde solo die invaller Dennis Rommedahl in staat stelde om de 2-0 te maken. Nog voordat de bal de doellijn was gepasseerd, stak Suarez beide armen in de lucht. (DICK SINTENIE)