Juan Martin del Potro verslaat Roger Federer

15-09-09 07:08 uur

Del Potro kust de beker na het winnen van de US Open. Foto ANP

update

NEW YORK - In de twee laatste finales van de US Open toonde Roger Federer twee gezichten. Met zijn eindzege in 2008 redde de Zwitser zijn fletse seizoen, met een nederlaag in New York werd deze jaargang van de hoogglans ontdaan. Juan Martin del Potro wierp zich verrassend als spelbreker op.

De Argentijn trad in de voetsporen van zijn landgenoot Guillermo Vilas, de winnaar van 1977, die in het Arthur Ashestadion getuige was van de stunt, maar hij brak op Flushing Meadows ook de ban.

Del Potro (20) presteerde datgene waarin Andy Murray, Novak Djokovic, Andy Roddick, Andre Agassi en Lleyton Hewitt in de afgelopen vijf jaar niet waren geslaagd. Hij transformeerde Federer van jager tot prooi: 3-6, 7-6, 4-6, 7-6, 6-2. Tot dusverre was dat alleen Rafael Nadal gelukt, zij het niet in New York. ''Dit is de grootste sensatie uit mijn leven,'' jubelde de winnaar.

De debutant in een grandslamfinale nam revanche voor de gevoelige nederlaag die hij eerder dit jaar bij de laatste vier op Roland Garros leed. Federer stond toen drie sets aan de afgrond, maar ontsnapte uiteindelijk in een marathonpartij. Bijna symbolisch maakte de overlevingskunstenaar destijds na het laatste punt een respectvolle buiging voor de ontgoochelde uitdager.

Dat de rollen echter zo snel zouden worden omgedraaid, moet de 28-jarige Zwitser hebben overvallen. Zelf won hij pas op zijn 22ste zijn eerste grandslam, een aantal dat inmiddels met vijftien stuks tot recordhoogte is opgeschroefd.

Del Potro, in de halve finales nog de bedwinger van Nadal en eerder in het jaar ook al te sterk voor Andy Murray, toonde zich een snelle leerling. Wederom bracht hij Federer in verlegenheid met zijn mokerslagen. Met name van zijn forehand, die zelfs in slow motion vaak niet was te volgen, ging een verwoestende werking uit.

Bovenal toonde Del Potro mentale veerkracht, normaliter de succesfactor van zijn opponent en begin juni in Parijs nog zijn eigen achilleshiel. ''De nacht voor de finale kon ik niet slapen, zo gespannen was ik,'' bekende hij. ''Ik prentte mezelf in te gaan knokken. Dat heb ik gedaan. Uiteindelijk grepen de puzzelstukjes in elkaar.''

Het verlies tegen Del Potro overschaduwde de wederopstanding van Federer, die in het laatste half jaar gestalte kreeg en van hem een levende legende had gemaakt. Exact twaalf maanden geleden werd er nog openlijk getwijfeld aan zijn heerschappij.

Immers, Federer had in die periode alles verloren. Tijdens de Australian Open sneuvelde hij in de halve finales, dat was hem voor het laatst in 2005 overkomen. Op Roland Garros haalde hij wel de eindstrijd, maar zette Nadal hem opzij. Op Wimbledon, nota bene zijn huiskamer, onttroonde zijn Spaanse kwelgeest hem in een heuse thriller. Het gevolg was dat Federer, na 237 weken onafgebroken de wereldranglijst te hebben aangevoerd, zijn koppositie kwijtraakte.

Maar dit jaar in Parijs nam hij wraak, Federer pakte er zijn ontbrekende grandslamtrofee en in Londen herstelde hij de orde en aansluitend loste hij de geblesseerde Nadal als klassementsleider af. ''Zes eindzeges op rij was een droom, maar je kunt niet alles hebben,'' toonde de verliezer zich in New York echter realist. (MARCO KNIPPEN)