Britse Wiggins revelatie van de Tour

21-07-09 10:53 uur

Bradley Wiggins in augustus 2008 in Peking. Foto EPA

Bradley Wiggins zoals de wielerwereld hem tot dusver kende: als baanrenner, in actie tijdens de Olympische Spelen in Peking. Foto AP

Hoe hij ook de Alpen uit komt, Bradley Wiggins geldt al als dé revelatie in de Tour. Hoewel het podium in Parijs wenkt, blijft de Brit nuchter. 'Ik kijk niet verder vooruit dan een dag.'

Bij de start van de Tour in Monaco werd Bradley Wiggins (29) amper serieus genomen toen hij zijn ambities bekendmaakte. De Brit achtte zichzelf in staat in Parijs bij de beste vijftien te eindigen. Het klonk niet bepaald geloofwaardig uit de mond van iemand die zich in het verleden louter als tijdrijder had gemanifesteerd. Was Wiggins niet die lange slungel die furore maakte als baanrenner?

Met een gouden medaille op de Spelen van 2004 in Athene en dubbel goud op de Spelen van 2008 in Peking veroverde Wiggins de harten van de Britten. Als ronderenner daarentegen was zijn reputatie nog maagdelijk blank. De gevestigde waarden in het peloton keken dan ook vreemd op toen Wiggins zich in de Pyreneeënetappe naar Andorra plots liet gelden als klimmer. ''Ik kan me voorstellen dat ze het frustrerend vonden dat ze mij niet konden lossen. Als klimmer moet je je plek verdienen. Nu ik zondag naar Verbier opnieuw heb standgehouden, zal het respect vanzelf komen,'' zei de renner van Garmin maandagavond in Sion.

De metamorfose van Wiggins is hoe dan ook opmerkelijk. In de Tour van 2006 eindigde de Brit als 126ste, zijn beste prestatie ooit in het grootste wielerevenement ter wereld. Zelfs in de voorbije Giro kwam de in Gent geboren renner er niet aan te pas. Een drastische vermageringskuur luidde volgens Wiggins de ommekeer in. De zeven kilo die hij dit jaar kwijtraakte, maken volgens hem een wereld van verschil. ''Gewicht is voor wielrenners een belangrijk thema. Zeven kilo raak je niet zomaar kwijt. Dat is een lang proces geweest,'' aldus Wiggins die in Peking deel uit maakte van de oppermachtige Britse baanploeg.

Niet alleen de wetenschap heeft Wiggins gemaakt tot de renner die hij nu is. Ook de mentaliteit van de Brit is veranderd. Na zijn gouden medaille op de Spelen van 2004 gedroeg Wiggins zich twee jaar lang als een vadsige koning. ''Ik had geen enkele ambitie meer. Ik dacht dat ik het had gemaakt. Ik heb daardoor twee jaar weggegooid.''

In 2007 startte Wiggins in de Tour met maar één ambitie. Voor eigen publiek wilde hij koste wat kost de proloog winnen in Londen. De teleurstelling was enorm toen hij strandde op een vierde plek. Toen de Tour werd ontsierd door de affaire-Rasmussen was voor Wiggins de maat vol. ''Ik heb toen gezworen dat ik nooit meer zou terugkomen naar de Tour. Ik was het helemaal zat met die dopingrotzooi.''

In dienst van Columbia werd Wiggins vorig jaar niet geselecteerd voor de Tour. Thuis voor televisie gebeurde er iets wat hij niet meer voor mogelijk had gehouden. Wiggins voelde zich plots aangetrokken door de wedstrijd die hij een jaar eerder nog verafschuwde. ''Ik zag Mark Cavendish en Christian Vandevelde rijden en ik dacht: het is dus toch mogelijk om clean te presteren in de Tour. Dat heeft mij de ogen geopend.''

De overgang van Columbia naar Garmin gaf Wiggins het laatste zetje. De revelatie van de huidige Tour voelt zich gesterkt door de vrijheid die hij krijgt bij het Amerikaanse team. ''Bij Columbia waren er zoveel goede renners dat ik me een nummer voelde. Bij Garmin word ik behandeld als een volwassen persoon. Ik ben heel goed in staat om zelfstandig te denken,'' aldus Wiggins.

Zijn verrassende derde plaats in het algemeen klassement doet de flegmatieke Brit op de rustdag niet zweven. Integendeel. Speculaties over een mogelijke podiumplaats in Parijs, de eerste ooit voor een Britse wielrenner, werp hij ver van zich. ''Parijs is nog ver, er kan nog zoveel gebeuren. Tot nu toe heb ik een perfecte wedstrijd gereden, maar de komende zes dagen kan er nog van alles overhoop worden getrokken. Ik kijk niet verder vooruit dan de volgende etappe. Ik ben niet zo dom dat ik denk dat ik Contador bergop kan kloppen,'' koestert Wiggins de rol van underdog.

Gisteren verkende Wiggins met zijn ploeg de tijdrit die donderdag rond het meer van Annecy wordt verreden. Niet per fiets, maar wel in een helikopter. In de lucht kwam de tempobeul in Wiggins weer tot leven. ''Het parcours in Annecy is bijna volledig vlak. Die tijdrit is mij op het lijf geschreven.'' (PATRICK DELAIT)