Jongejans-dynastie krijgt eindelijk opvolging

17-07-09 16:08 uur

Iris Janssen (voorgrond) en Raisa Geurtsen in actie tijdens het sychroon-schoonspringen vanaf de 3 meterplank. Foto ANP/Robert Vos

Yorick de Bruijn. Foto EPA

ROME - Ruim vijftien jaar geleden waren Edwin en Daphne Jongejans de verpersoonlijking van het schoonspringen in Nederland. Toen de Noord-Hollandse broer en zus hun succesvolle carrière beëindigden, stond er geen opvolging klaar. Bij de wereldkampioenschappen in Rome, die vrijdag zijn begonnen, lijkt die leegte eindelijk te worden opgevuld.

Nederland vaardigde liefst vier schoonspringers af naar de mondiale titelstrijd, een ongekende luxe. Raisa Geurtsen, Iris Janssen, Yorick de Bruijn en Ramon de Meijer zullen in de Italiaanse hoofdstad vooral ervaring opdoen. Meestrijden om de medailles is voorlopig nog een utopie. ''Dat we hier met z'n vieren zijn is al historisch'', beseft Geurtsen, het 22-jarige talent uit Eindhoven.

Tussen de Jongejans-dynastie en de huidige lichting, mocht alleen Lisette Planken haar kwaliteiten bij een WK vertonen. Dat was alweer vijf jaar geleden. Dat Nederland nu 'plotseling' vier deelnemers bij het mondiale toernooi heeft, is vooral te danken aan het fulltime-programma dat de springers sinds 2006 kunnen afwerken. Mede dankzij steun van sportkoepel NOCNSF traint dit kwartet onder leiding van de Hongaarse bondscoach Balazs Ligart ruim 25 uur per week gezamenlijk in Eindhoven.

Vooral Geurtsen profileerde zich de afgelopen tijd. Bij de afgelopen EK in Turijn eindigde ze samen met Janssen als vijfde op de 3 meterplank synchroon. Daarnaast bereikte ze ook solo de finale van de 1 meterplank (achtste) en 3 meterplank (negende). Begin juni bevestigde ze die stijgende lijn door bij de Grand Prix in Madrid als zesde te worden geklasseerd op de 3 meterplank. ''Bij die wedstrijd waren niet alle landen aanwezig'', weet ze. ''Maar het bewijst wel dat de aansluiting met de wereldtop er langzaam is''.

Volledig in de voetsporen van de Jongejans-familie stappen, is er voorlopig niet bij. De talenten kunnen voorlopig alleen maar dromen van het veroveren van een wereldtitel, zoals Edwin Jongejans dat in 1991 deed. Bij de WK heeft Geurtsen vooral op de 3 meter synchroon de meeste kans op een finaleplek, aangezien daar dertien koppels meedoen en twaalf naar de eindstrijd mogen. Daarnaast hoopt ze solo op de 3 meterplank een startbewijs voor de halve finale te vergaren. ''Het blijft gewoon een wedstrijd'', zegt Geurtsen over haar gebrek aan WK-ervaring. ''Aan de andere kant; als je om je heen kijkt, zie je zóveel goede springers.''

Toch staat ze inmiddels niet meer zo versteld van de kwaliteiten van haar concurrenten. Het respect heeft gezonde vormen aangenomen. ''Toen ik in 2007 voor het eerst aan een Grand Prix meedeed, dacht ik wel: Wow, die kunnen écht goed springen. Wat doe ik hier? Nu weet ik dat de echte wereldtoppers nog een maatje te groot voor me zijn. Maar ik ben ervan overtuigd dat de sprongen die zij nu doen, ik over een paar jaar ook kan.'' (ANP)