Murray wil hoofdrol op Wimbledon

20-06-09 12:58 uur

Murray moet op Wimbledon het trauma van complete Britse generaties wegmasseren. Foto EPA

AMSTERDAM - Ze zaten er destijds eigenlijk helemaal niet op te wachten, de keurige heren van de All England Club. Toen Fred Perry in 1936 voor de derde keer op rij Wimbledon won, hadden ze feitelijk al schoon genoeg van hem. Perry - voormalig tafeltennisser - had immers niet zoals de andere Britse tennissers van faam gestudeerd. Hij kwam uit Stockport. Niks Oxford, niks Cambridge.

''Ik droeg de verkeerde das,'' schamperde Perry over het gebrek aan respect, dat overigens mede werd ingegeven door zijn veelbewogen liefdesleven. Dat hij het aanlegde met Marlène Dietrich werd destijds ook maar raar gevonden.

Nu maakt dat allemaal niks meer uit. Bovendien is het weer zomer, dus heel Groot-Brittannië hunkert naar succes. Liefst 73 jaar na Perry worden Andy Murray serieuze winstkansen toegedicht. Dat Murray een Schot is, hebben ze hem alvast vergeven.

Murray moet op Wimbledon het trauma van complete Britse generaties wegmasseren. Tennis is immers een Britse sport, maar nadat Perry in 1937 professional was geworden - en conform de regels van weleer uitgesloten werd van verdere deelname - won nooit meer een Brit het grastoernooi.

Tim Henman was de laatste die jaarlijks werd opgezweept door het chauvinistische thuispubliek. Het leidde, tussen 1998 en 2002, vier keer tot een plek in de halve finales. Maar zonder bevredigend eindresultaat.

Murray echter is een veel groter talent. En, vinden ze aan de overzijde van Het Kanaal, dat moet er nu maar eens uitkomen. De jonge Schot zelf doet overigens ook weinig om onder een favorietenrol uit te komen. Afgelopen week won hij Queen's, het prestigerijke grastoernooi dat aan Wimbledon voorafgaat. Het was alweer Murrays twaalfde toernooizege. En dat voor een knaap die net 22 jaar is. Maar de Britten willen meer. Het draait om de grandslams. En daarin heeft Murray zich nog niet écht kunnen onderscheiden.

Weliswaar was hij vorig jaar in New York verliezend finalist (hij legde het in de finale af tegen Roger Federer), maar in Australië en Parijs stelde Murray dit jaar teleur. In Melbourne kampte hij met een griepje, en kwam hij niet verder dan de vierde ronde. En op Roland Garros waren de kwartfinales zijn eindstation. Feit is dat Murray op 'de grote vier' zijn beste tennis nog niet heeft laten zien.

Maar dit jaar wordt Wimbledon anders, denkt hij ook zelf. Het is een kwestie van vertrouwen. ''Ik voel me tot veel meer in staat dan een jaar geleden. Ik voel dat ik er mentaal ook klaar voor ben,'' zo onderkent Murray dat voor succes op Wimbledon meer komt kijken dan een goed slagenarsenaal. Insiders hebben ook het gevoel dat de doorbraak aanstaande is.

Björn Borg, geïmponeerd door Murrays spel op Queen's: ''Je ziet dat hij de druk inmiddels aankan, je ziet het vertrouwen.'' Tim Henman gelooft in zijn opvolger: ''Op Queen's viel me op dat Andy heel veel dingen als vanzelf goed doet. Hij was een klasse apart, verloor in een hele week maar twee keer zijn eigen opslag. ''Zijn spel ziet er vertrouwenwekkend uit.''

Hij is bovendien, zag John McEnroe, veel fitter dan voorheen. Pat Cash weet niet 'waar en wanneer', maar noemt het 'nog slechts een kwestie van tijd' voordat Murray een grandslamtoernooi wint.

Die overtuiging is overigens niet alleen gebaseerd op Murrays prestaties, over de andere toppers bestaan gerede twijfels. Rafael Nadal, de nummer één van de plaatsingslijst en de regerend Wimbledonkampioen, heeft gisteren definitief afgezegd vanwege zijn knieblessure.

Over Federer is niemand meer zo zeker. Robin Haase, aan de buis gekluisterd nu hij zelf herstelt van een knieblessure, analyseerde het spel van Federer op Roland Garros. ''Het is duidelijk, hij speelde in Parijs niet zijn beste tennis. Als hij niet veel beter gaat spelen, verliest hij van Murray.'' Haase baseert dat niet in de laatste plaats op de onderlinge verhoudingen. ''Meer nog dan Nadal is Murray een Angstgegner voor Federer.'' Beiden troffen elkaar acht maal, zes keer was de winst voor Murray. De laatste vier ontmoetingen, na de finale van de US Open, werden alle door Murray gewonnen. Echter, en dat is weer in Federers voordeel, op gras troffen ze elkaar nog nooit. En de enige ontmoeting in een grandslam leverde dus winst op voor vijfvoudig Wimbledonkampioen Federer.

Murray zegt een confrontatie met Federer vol vertrouwen tegemoet te zien. ''Ik heb de laatste vier duels van hem gewonnen. Ik denk dat zoiets gaat meespelen als we elkaar op Wimbledon treffen.'' Wat Murray betreft verdient hij iets meer respect van Federer. ''Hij is niet gewend om te verliezen en raakt gefrustreerd als het wel gebeurt. Als je verliest, hoeft het echter niet alleen aan jezelf te liggen. De tegenstander kan ook gewoon erg goed gespeeld hebben. Dat mag je dan ook best zeggen.''

Het zijn voor Murray behoorlijke uitspraken. De flapuit van weleer is een nette jongen geworden. Want de Britten hebben ook een beetje aan Andy Murray moeten wennen. Hij was in zijn jongste jaren niet bepaald een modelleerling. Murray kon zijn emoties vaak maar moeilijk de baas. Sinds hij zich verbonden heeft aan het managementbureau van Idols-uitvinder Simon Fuller, is echter veel veranderd in het leven van Andy Murray. De slungel van weleer presenteert zich als een heer.

Op Wimbledon zal hij waarschijnlijk een rage ontketenen met zijn nieuwe outfit. Het tenue grijpt - niets is toevallig in de stal van Fuller - terug op de jaren van Fred Perry.
Klassiek, stijlvol, en juist daardoor toch een beetje uitdagend. (EDWARD SWIER)