Federer, de allergrootste tenniser ooit

08-06-09 10:26 uur

Federer kan beschouwd worden als dé icoon van het tennis. Foto EPA

Foto EPA

PARIJS - Schrijf een groot kampioen nooit af. Het was de les die Roger Federer op een gedenkwaardig zondag de wereld voorschotelde. Met zijn eerste titel op Roland Garros zette de 27-jarige Zwitser gisteren de nog ontbrekende parel aan zijn kroon. Hij mag nu echt als de beste tennisser aller tijden worden beschouwd.

Het moet hem hebben geraakt en gestoken, de twijfels die sinds zijn nederlaag in de finale van Wimbledon in 2008 openlijk werden uitgesproken. Zijn rijk zou zijn verbrokkeld, zijn rol uitgespeeld. Voor eens en voor altijd was hij voorbijgestreefd. Een conclusie die, enkele maanden later, nog eens leek te worden bevestigd toen hij na 237 weken als mondiale nummer één door Rafael Nadal werd afgelost.

Wat even voor het gemak werd vergeten, was dat slechts één man hem vier jaar lang van die nog ene begeerde trofee had afgehouden en dat diezelfde kwelgeest hem na de laatste Wimbledon-aflevering ook begin dit jaar op de Australian Open een trauma bezorgde.

Nadal, hij alleen, wist Federer in de eindstrijd van drie van de vier grandslamtoernooi te verslaan en hem in tranen te krijgen. Anderen, onder wie Andy Murray, de aanvoerder van de aanstormende generatie, slaagden er nog niet in dat succes van de Spanjaard te kopiëren. Dat aan die wetenschap voorbij werd gegaan, is de tragiek van een levende legende bij wie de lat zelfs niet één centimeter lager kan worden gelegd.

Dé icoon van het tennis
Sinds de gewonnen Wimbledon-finale van 2005 veroverde Federer liefst negen grandslamtitels, inclusief die van gisteren. Hij legde daarmee de basis voor het totaal van veertien grandslamzeges, een record dat hij met Pete Sampras deelt. Alleen in tegenstelling tot de gepensioneerde Amerikaan wist Federer dus wél op het Parijse gravel te zegevieren, waardoor hij net als Fred Perry, Don Budge, Rod Laver, Roy Emerson en Andre Agassi voor een heus groot slem aan grandslamoverwinningen tekende. En dus kan hij als dé icoon van het tennis worden beschouwd.

De sportieve wraak moet Federer smaken als de beste champagne, al is heeft hij niet het karakter om zijn gelijk te willen halen. Hij is het beste rolmodel dat het tennis zich maar kan wensen. Niet alleen is hij op de baan atletisch en virtuoos, maar daarbuiten ook vastberaden en toegewijd. Bovendien is hij in zijn privéleven onberispelijk, toegankelijk en sociaal bewogen.

Dat hij zijn wonderschone penseelstreken in de afgelopen twee weken misschien niet altijd etaleerde, is waar. Niettemin bewees hij nog altijd een magiër te kunnen zijn. Ook tegen Robin Söderling, de Zweedse revelatie die Nadal naar huis had gestuurd, onderscheidde hij zich met onnavolgbare aces, briljante versnellingen met de forehand en dodelijke dropshots. En dan was er op cruciale momenten nog de backhand met tegendraadse slice, waarmee hij als geen ander het spel van de tegenstander kan ontregelen.

Het is juist dát inzicht waarom nagenoeg niemand aan hem kan tippen. Federer weet het slagenarsenaal van de opponent zo te doorgronden en kent het repertoire van velen uit zijn hoofd, dat hij exact aanvoelt hoe zijn belagers te bestrijden.

Dat hij in stadion Philippe Chatrier - het centre court van Roland Garros - geschiedenis zou kunnen schrijven, besefte Federer maar al te goed. Hij biechtte naderhand op dat de zenuwen hem door de keel hadden gegierd. ''Ik bevond me vandaag in een emotionele achtbaan,'' aldus de Zwitser, die na het laatste punt van de met 6-1, 7-6 en 6-4 gewonnen confrontatie op het gravel knielde en vervolgens zich met tranen - ditmaal van geluk - liet toejuichen. ''Ik heb hier zo lang voor gevochten, maar kan nu zeggen alles uit m'n carrière te hebben gehaald.'' (MARCO KNIPPEN)