Spannend is het nooit geweest in groep 9

08-06-09 10:01 uur

REYKJAVIK - In de stad waar het maar niet donker wil worden, schittert de glans van Oranje het mondiale voetbal tegemoet. Het WK in Zuid-Afrika van volgend jaar is nog ver weg, maar dankzij de 2-1 zege op IJsland heeft Nederland als eerste in Europa het WK-ticket te pakken.

Van Reykjavik naar Johannesburg is in alle opzichten een grote stap, maar de brug die Oranje tussen die twee steden slaat, is er eentje van roestvrij staal. Zelden legde een Nederlands elftal zo'n stevig fundament onder een kwalificatiereeks als de huidige lichting. Zes gespeeld, zes gewonnen. Veertien gescoord en twee treffers tegen. Nee, spannend is het nooit geweest in groep 9.

In het aandoenlijke Laugardalsvoller-stadion vallen de centrale verdedigers Joris Mathijsen en André Ooijer elkaar na afloop in de armen en krijgt KNVB-directeur Henk Kesler de inhoud van de zelf meegebrachte champagneflessen over zich heen. Verder is er vooral ingetogen vreugde, omdat iedereen deze plaatsing maanden geleden al zag aankomen.

Dat de missie zo rimpelloos is verlopen, mag mede op het conto geschreven worden van Bert van Marwijk. Sinds hij aan het roer is, is er nauwelijks een onvertogen woord gevallen, heerst er duidelijkheid en niet onbelangrijk: er wordt alleen maar gewonnen. Het enige land dat ooit alle kwalificatieduels voor een WK winnend afsloot was West-Duitsland in 1982 en dat record willen de spelers van Oranje evenaren.

Elke trainer die succes heeft, kent dat ene, beslissende moment. ''Voor mij was dat de thuiswedstrijd tegen Macedonië,'' zegt Van Marwijk. ''We hadden toen vier duels achter elkaar gewonnen, de groep was al tien dagen bij elkaar en ik dacht: dit moet niet al te lang meer duren, want de jongens beginnen een beetje gaar te worden. Ondertussen riep iedereen ook nog eens dat onze poule een makkie was. Allemaal zaken die verslapping in de hand zouden kunnen werken. Maar uitgerekend op die avond in Amsterdam speelden we ongelooflijk scherp en goed.''

Maar Macedonië of Argentinië, dat is nogal een verschil. Waartoe is dit Oranje in staat? Giovanni van Bronckhorst plaatste zich zaterdag voor zijn zesde eindtoernooi en heeft dus het beste vergelijkingsmateriaal. ''In 1998 en 2000 hadden we een topteam, dat zowel in leeftijd als kwaliteit verder was dan het elftal van nu. Maar ik hoop echt dat dit elftal ook naar dat niveau kan toegroeien. De potentie is er en volgend jaar heeft iedereen weer een jaartje ervaring erbij. Dat scheelt een hoop op het hoogste niveau.''

Een jaar voor aanvang van het toernooi is Oranje dus al zeker van de eindronde. ''Ik weet niet of dat voordelen heeft,'' zei Van Marwijk. ''Dat zullen we moeten ervaren. Maar het doel was om ons te kwalificeren en het liefst zo snel mogelijk. Daar hebben we allebei aan voldaan.''

De bondscoach is ook goed te spreken over de sfeer binnen de staf en spelersgroep. ''Als je zes keer achter elkaar wint, is dat een compliment waard. We hebben ons gemanifesteerd als een hecht team. Dat schept goede voorwaarden. Want als je iets wilt bereiken, moet dat ook zo zijn.''

Rafael van der Vaart keerde zaterdag terug in het basiselftal van Oranje. De speler van Real Madrid vervulde een belangrijke rol. ''De ontlading is groot,'' zei Van der Vaart over de kwalificatie voor het wereldkampioenschap van volgend jaar. ''Dat we er nu al zijn, geeft een bepaalde rust.''

Nederland speelde een sterke eerste helft. Van der Vaart was bij veel aanvallen betrokken. ''Dan zie je dat we fantastisch kunnen voetballen. Alleen jammer dat we het niet eerder afmaakten, dat had wel gemoeten.''

Van der Vaart was blij verrast dat hij terugkeerde in het basisteam. De vorige kwalificatiewedstrijden bekeek hij nog vanaf de bank. ''Ik had een tijd niet gespeeld, maar de laatste maand juist wel weer veel. Bij Oranje heb ik keihard getraind. Het was afwachten welke keuze de bondscoach zou maken. Hij koos voor mij en daar ben ik blij mee. Ik ben tevreden over mijn spel.'' (HET PAROOL)