Roel Pieper kroont zijn eigen team

02-06-09 11:49 uur

Aanvoerder Teddy Gipson met de beker van vorig jaar. Foto Henk Seppen

AMSTERDAM - Ineens stond hij daar, op het veld tussen zijn (voormalige) ploeggenoten. Orien Greene, de man om wie de afgelopen dagen zo veel te doen was, vierde het kampioenschap van Amsterdam gewoon mee.

Na alles wat de basketballers van Amsterdam dit jaar al hadden meegemaakt, kwam daar in de finale van de play-offs nog een enorme klap in het gezicht bij. Na het faillissement van de twee hoofdsponsors - met salarisvermindering voor de basketballers als gevolg -, het vertrek van een bepalende speler en het ontslag van een ander selectielid, werd sterspeler/enfant terrible Orien Greene betrapt op het gebruik van cannabis.

Met als gevolg dat Amsterdam de best-of-seven serie om de landstitel zondag besliste (4-3), maar het kampioenschap alsnog aan Den Bosch kan worden toegewezen. De tucht- en geschillencommissie buigt zich morgen over de protesten rond het meespelen van Greene.

Vanwege die protesten besloot de basketbalbond geen beker uit te reiken aan de winnaar van het laatste en beslissende duel. Niet getreurd, dachten ze bij Amsterdam, hadden we niet nog zo'n ding in de kast staan? En dus overhandigde voorzitter Roel Pieper zijn ploeg de beker die ze vorig jaar hadden veroverd gewoon nog een keer.

''Je kunt die jongens toch moeilijk geen beker uitreiken? Dat kan toch niet,'' zei Pieper na afloop. Dat nog maar te bezien valt of de titel ook daadwerkelijk naar Amsterdam gaat, daar maakte Pieper zich niet druk om. ''De titel ís in Amsterdam en iemand anders moet eerst maar eens laten zien dat die hier niet hoort.''

Coach Arik Shivek wilde er al helemaal geen woorden aan vuil maken. ''Wat de bond besluit, is mijn zaak niet. Ik heb mijn deel gedaan en me geconcentreerd op wat er op het veld moest gebeuren. En dat heb ik, denk ik, niet slecht gedaan.''

Hoe hij zijn ploeg op de rails had gehouden? ''Ik heb tegen ze gezegd: is iedereen aan boord of niet? Zij hebben gekozen om ervoor te gaan en deze titel is het resultaat. Ik kan niet onder woorden brengen wat ik voel voor deze jongens.''

Terwijl aanvoerder Teddy Gipson traditiegetrouw de schaar in het netje van een van de baskets zette, meldde Greene zich op het veld om knuffels uit te delen aan zijn teamgenoten en mee te feesten.

Hoe hij zich voelde, na alles wat er gebeurd is en misschien nog gaat gebeuren als gevolg van zijn handelen? ''Dat we kampioen zijn geworden, geeft me een goed gevoel. Ik was er vanaf dag één bij. Helaas is er gebeurd wat er gebeurd is, maar ik was hier vandaag om de jongens te steunen. We zijn als broers in de kleedkamer. We zijn familie. Ik voel me alsof ik ook kampioen ben geworden.''

Maar heeft hij dan helemaal geen spijt van wat hij heeft aangericht? Twee vragende ogen keken de vragensteller aan. Het bleef even stil. ''Ik heb nergens spijt van. Het is ongelukkig, maar je kunt er niks aan veranderen.''

Getuige het glimlachje om zijn mond, begreep Gipson wel dat een buitenstaander het vreemd vindt dat de ploeg Greene heeft vergeven. ''Orien is een mens en mensen maken fouten. Daar moet je van leren en ik denk dat hij dat zal doen. Hij heeft als teamgenoot een fout gemaakt, maar we houden nog steeds van hem. Hij heeft zijn straf gekregen en die accepteert hij.''

''Wat moeten we doen? Hem uit de familie trappen omdat hij een fout heeft gemaakt? Of hem juist nog meer omarmen? Hij heeft een belangrijk aandeel gehad in ons succes. We hebben ook dankzij hem het kampioenschap gewonnen.''

Gipson houdt dubbele gevoelens over aan het tropenjaar in de Nederlandse competitie. ''Het is een zwaar seizoen geweest, zeker de laatste weken, maar we zijn als team goed bij elkaar gebleven. Ik moet mijn teamgenoten bedanken. Er waren dagen dat we wilden opgeven, maar we waren ook al zo ver gekomen dat het zinloos leek om af te haken. Ik kan niet vaak genoeg zeggen hoe trots ik ben dat we dit hebben bereikt. We hebben karakter getoond.''

''Maar om eerlijk te zijn, alle controverse maakt dit kampioenschap voor mij niet specialer, alleen zwaarder.'' (NOOR TONKENS)