Amsterdamse hockeyers grijpen naast titel

25-05-09 10:42 uur

BLOEMENDAAL - Ze waren er dichter bij dan ooit, maar de mannen van Amsterdam werden gisteren wéér geen landskampioen. Voor het vierde jaar in successie ging de titel naar Bloemendaal. Amsterdamcoach Sjoerd Marijne vocht tegen zijn tranen nadat Ronald Brouwer in de verlenging de golden goal had binnen getikt.

Billy Bakker was uitgegleden aan de rechterkant van het veld waardoor hij een pass van Tim Jenniskens op Jamie Dwyer niet kon onderscheppen. Dwyer passeerde Taeke Taekema op de achterlijn, vond Garza die Brouwer in stelling bracht om Amsterdam het nekschot te geven.

De deceptie bij Amsterdam was groot, en dat terwijl een dag eerder bijna niemand de mannen nog een kans had gegeven. Bloemendaal was immers met grote overmacht bovenaan geëindigd in de reguliere competitie en had het eerste met 5-3 gewonnen.

Maar Amsterdam geloofde wel in zichzelf en speelde zaterdag een overtuigende wedstrijd. Taekema besliste met drie rake strafcorners de wedstrijd (3-2) en Amsterdam dwong een beslissingsduel af.

In dat beslissende derde duel stond het gisteren na zeventig minuten nog altijd 0-0. Drie minuten voor tijd had Amsterdam nog een strafcorner gekregen, maar uitgerekend die cruciale corner ging de mist in, met 'dank' aan het belabberde veld van Bloemendaal. De bal schoot door de benen van stopper Kristiaan Timman.

Amsterdam begon de verlenging met een man meer, omdat Laurence Docherty met geel naar de kant was gestuurd, en kreeg de eerste kans. ''En als je die laat liggen en zij komen eruit dan weet je dat je je op glad ijs begeeft,'' zei Teun Rohof na afloop.

Even later tikte Brouwer Bloemendaal naar de vierde titel op rij. Rohof speelde twee ijzersterke wedstrijden tegen zijn directe tegenstander Teun de Nooijer, die hij overal volgde, alsof de routinier zijn kleine broertje was dat hij van zijn ouders geen seconde uit het oog mocht verliezen.

''We kunnen onszelf weinig kwalijk nemen,'' analyseerde Rohof. ''We kunnen met opgeheven hoofd van het veld. Vorig jaar waren we eigenlijk machteloos tegen wat zij deden. Vandaag niet, maar we hebben niet gekregen wat we verdiend hebben. Want zij staan met de schaal en de beker en wij met lelijke bloemen en een zilveren kutmedaille.''

Het verlies kwam hard aan bij Sjoerd Marijne, die in de eerste minuten na de nederlaag vooral fulmineerde over het niveau van de arbitrage en de kwaliteit van het veld.

''Ik ben zeer teleurgesteld in het niveau van de arbitrage. Hoeveel corners wij hebben tegen gekregen, is niet normaal. Gênant. Zaterdag floten ze goed, maar ze kunnen het niveau geen twee dagen vasthouden. Het zal me niet in dank worden afgenomen en ik zeg dit niet uit emotie, maar ik vond het echt slecht. En daar zullen we niet door hebben verloren, maar het heeft het ons wel verrekte moeilijk gemaakt.''

Terwijl de spelers van Bloemendaal op het balkon van het clubhuis het nationaal record champagne spuiten verbeterden en 'helemaal niets in Amsterdam' zongen, verzamelden de Amsterdammers zich druppelsgewijs achter het clubhuis, waar met een biertje in de hand de wonden werden gelikt.

Bekomen van de eerste emoties kwam bij Marijne de reflectie op een seizoen waarin hij zijn ploeg belangrijke stappen zag maken. ''Een van de speerpunten dit jaar was het mentale proces. We hebben niet veel wedstrijden top gespeeld, maar vaak net voor tijd toch gewonnen. De beleving, de intrinsieke motivatie is enorm toegenomen. Niet dat ze eerst niet gemotiveerd waren, maar Amsterdam was net als Ajax. Als het niet hoeft, dan hoeft het niet. En dat is nu steeds vaker wel zo geweest.

''Bloemendaal was vandaag beter, maar we zaten er zo dicht tegenaan. En ik had het de jongens zo ontzettend gegund. De teleurstelling is groot, maar nu overheerst steeds meer de trots.''

''En als ik dan kijk naar onze jonge jongens: Billy Bakker, Valentin Verga, Jan-Willem Buissant, Mirco Pruyser. Die jongens zijn zo gegroeid, daar mag niet aan worden voorbijgegaan. We hebben er alles aan gedaan en het heeft gewoon niet zo mogen zijn, maar we kunnen elkaar recht in de ogen kijken.'' (NOOR TONKENS)