Nederland verwend met trio topturners

06-04-09 11:07 uur

update

MILAAN - Ze roepen het toch echt, 'Yuri! Yuri!', terwijl balpennen richting de drievoudig Europees ringenkampioen wijzen. Ook onder Italiaanse jongetjes, op de tribune bij het EK turnen in Milaan, is Yuri van Gelder hot. Jeffrey Wammes even wat minder na een toernooi zonder prijzen, maar die krijgt in Nederland geregeld handtekeningenjagers achter zich aan. ''Dat verbaast me nog steeds,'' zegt hij als zijn finales op sprong (zesde) en rek (zevende) achter de rug zijn.

''Toen ik zelf een jaar of negen was, wist ik misschien nét de naam van de turners, maar daar hield het wel bij op. Ik had helemaal geen voorbeelden. Als ik nu op straat loop, hoor ik vaak 'Hé, Jeffrey Wammes.' En achter die andere EK-finalist, de nummers vijf op rek van gisteren, echoot het constant 'Epke Zonderland, Epke Zonderland!'

Turners als helden. Nederland is bij de mannen nog nooit zo verwend geweest. Het lijkt al een paar jaar zelfs 'gewoon' dat ze meedoen om de medailles. Maar dat is het niet, verre van zelfs. Ene Henricus Thyssen keerde ooit met voltigegoud terug van een WK, dat was in 1903. Nadien bleef het Nederlandse mannenturnen een dikke eeuw van medailles op titeltoernooien verstoken.

Nu zijn Yuri, Epke, Jeffrey begrippen in het land. ''Vijf finaleplaatsen bij de mannen, dat is ongekend,'' zegt Hans van Zetten, oud-trainer en turncommentator bij de NOS. ''We zitten in een decennium met drie jongens die wel zó veel talent hebben. Dat is echt uitzonderlijk in het Nederlandse turnen, een hoogtepunt in de historie.''

Beseft ook Hans Gootjes, topsportmanager van de Nederlandse gymnastiekunie: ''In elke sport komt wel een keer zo'n superlichting voorbij. In het zwemmen Pieter van den Hoogenband en Inge de Bruijn, Leontien van Moorsel en Marianne Vos in het wielrennen. Is dat het resultaat van bondsbeleid?''

Ook wel een tikkeltje mazzel, bedoelt Gootjes, al hoopt hij natuurlijk op effect. Dat er nu jochies in een gymzaaltje in het land roepen dat ze óók Yuri willen zijn. Of Epke, of Jeffrey. ''En dat er zo een poel van talenten ontstaat die wij dan weer optimaal kunnen begeleiden.''

Elke sport heeft z'n helden nodig. Yuri van Gelder weet nog goed wie zíjn voorbeelden waren toen hij in Waalwijk voor het eerst aan ringen begon te zwieren: Alexander en Christian Selk.

''Goede turners in die tijd,'' zegt Van Zetten, ''maar níet van het kaliber dat we nu zien.'' Hij vreest dat het mannenturnen het na deze generatie weer met middelmaat moet stellen: ''Ik denk niet dat deze situatie structureel is. En zijn heel veel jongetjes gaan turnen, gemotiveerd door dit succes, maar die hebben niet de kwaliteit van deze drie. Ik heb ze in elk geval nog niet gezien.'' (ESTHER VOESENEK)