Ook Oranje is team van momenten

30-03-09 08:45 uur

update

AMSTERDAM - Net als de meeste ploegen in de internationale top is Oranje een team van momenten geworden. Een paar flitsen van de specialisten en dan, pats, de genadeklap. In de zwakke poule van Nederland is die zuinigheid voldoende voor een simpele zege (3-0) op Schotland, dat op papier de voornaamste concurrent schijnt te zijn.

Op het hoogste niveau zie je nog maar zelden dat een ploeg zo overheersend speelt als Liverpool onlangs tegen Real Madrid deed. Daarvoor zijn de onderlinge krachtsverschillen te klein geworden en de ruimtes om te excelleren te gering. Details, hoe marginaal soms ook, bepalen doorgaans het verschil tussen winst en verlies.

Ook Oranje is geen elftal dat een tegenstander in een moordend tempo kan overmeesteren. Het duel met Schotland was daar een treffend voorbeeld van. Nederland was veel beter, maar dat overwicht vertaalde zich niet in gevarieerd aanvalsspel. Oranje leefde, zoals zo vaak, van de oprispingen.

Vier van die flarden waren uiteindelijk voldoende om tot drie goals te komen. Dat zou je efficiënt kunnen noemen, maar tegelijkertijd zit er ook iets van creatieve armoede in, omdat Oranje voortdurend de bal had, maar bijna niets afdwong.

In de dertigste minuut komt spits Klaas-Jan Huntelaar opeens tot leven bij de tweede paal als Mark van Bommel voorzet (1-0). Een kwartier later, als iedereen al met zijn hoofd in de kleedkamer zit, kopt Robin van Persie in de laatste seconde de 2-0 binnen uit een hoekschop van Arjen Robben. En in de 75ste minuut wordt een glaszuiver doelpunt van Schotland afgekeurd, waarna in de tegenstoot Huntelaar wordt gevloerd. Dirk Kuijt benut de strafschop: 3-0 in plaats van 2-1.

Dat is het verhaal van Nederland-Schotland. Veel meer gebeurde er niet in de Arena, waar alleen de betoverende acties van Robben in de eerste helft, de passes van Van Bommel en het onbevangen spel van de jonge Gregory van der Wiel opzien baarden.
Nederland beperkte zich geheel in de lijn van de internationale ontwikkelingen tot het noodzakelijke. Dat had voor een deel ook te maken met het zwakke verweer van Schotland, dat Oranje nooit uitdaagde.

De afhankelijkheid van een paar ingevingen is niet louter geboren uit luxe. Nederland heeft ook niet de kwaliteit om hele wedstrijden te regisseren. Daarvoor is de achterhoede, zo werd tegen Schotland weer bevestigd, opbouwend te zwak. Er wordt nooit tempo gemaakt en dat is toch een voorwaarde om tot dwingend voetbal te komen.

Dat moet Nederland misschien niet meer nastreven. De kracht en de onvoorspelbaarheid van het elftal zitten nu eenmaal in de onverwachte dribbels van Robben, de acties van Van Persie, het killersinstinct van Huntelaar en de traptechniek van Sneijder, als hij meedoet. Het is waarschijnlijk te weinig om te duelleren met de groten der aarde, maar in groep 9 kom je er een eind mee. (LEON TEN VOORDE)