Opinie Bewaar

Republiek Amsterdam: 'Opvang uitgeprocedeerden uitzichtloos'

Michiel Couzy
Michiel Couzy © Wolff

Vorige week bezocht ik de opvang voor uit­geprocedeerde asielzoekers in Buitenveldert. Wat mij vooral beklemde, was dat de uitzichtloosheid van hun bestaan door de bewoners wordt beschouwd als vaststaand feit; zo is het nu eenmaal. Ze kunnen daar slapen, maar hangen overdag rond op straat. Ze doen niets, ze mogen niets. Toch verkiezen de bewoners van deze bed-bad-broodopvang de uitzichtloosheid in Amsterdam boven de uitzichtloosheid in eigen land.

Sommigen kunnen niet terug, de meesten die ik sprak, willen niet terug. Liever arm en werkloos in Nederland dan arm en werkloos in Algerije of Suriname. Het politieke debat over de ­opvang van deze groep is al even uitzichtloos. De laatste stand van zaken is dat Amsterdam de opvang van uitgeprocedeerden zelf regelt, als een tussenoplossing. Alleen is het volstrekt onduidelijk wat dan de eindoplossing is, laat staan of die er ooit komt.

Pogingen om met het kabinet te komen tot landelijk beleid strandden vorige week. VVD-staatssecretaris Klaas Dijkhoff kan zich zo vlak voor de verkiezingen geen soft imago veroorloven en wil geen beelden van uitgeprocedeerden in een opvang, betaald en geregeld door het kabinet.

Wat zou Geert Wilders daar wel niet van vinden? Als gemeenten een bed-bad-broodopvang willen, moeten ze die zelf maar betalen. Amsterdam doet dat. In 2017 kost dat zo'n 3,5 miljoen euro. Maar wat voor opvang willen we dan in Amsterdam? Houden we het sober, of gaan we het, nu we het toch zelf mogen bepalen, wat aangenamer maken in de opvang?

Van der Laan krijgt zo langzamerhand pukkels van deze uitgeprocedeerden die van kraakpand naar kraakpand gaan in de hoop en verwachting dat ze hier uiteindelijk mogen blijven

In de raad zijn grofweg twee kampen. GroenLinks en D66 willen meer; begeleiding van uitgeprocedeerden bijvoorbeeld. Zoals in Groningen, waarbij begeleiding ook kan leiden tot terugkeer naar eigen land. Aan de andere kant staan VVD en CDA, die vrezen dat opvang leidt tot een golf aan uitgeprocedeerden uit andere gemeenten.

"We willen geen valse hoop bieden," zegt Dilan Yesilgöz (VVD). Burgemeester Eberhard van der Laan balanceert op een dun koord tussen deze kampen. Hij wil niet dat uitgeprocedeerden 's nachts over straat zwerven, maar hij wil ook geen opvang regelen die te veel aanzuigende werking heeft. En als hij al meer comfort of begeleiding zou willen bieden, dan doet hij dat niet vanwege de We Are Here-groep.

Van der Laan krijgt zo langzamerhand pukkels van deze uitgeprocedeerden die van kraakpand naar kraakpand gaan in de hoop en verwachting dat ze hier uiteindelijk mogen blijven.

Ze weigeren bed-bad-brood, omdat ze daar overdag niet ­mogen blijven. In een kraakpand mogen ze dat wel. Van der Laan vreest dat elke verbetering in de bed-bad-broodopvang wordt uitgelegd als concessie aan We Are Here.

De verschillende kampen houden elkaar in een wurggreep, waarbij niemand wint. VVD en CDA niet, want uitgeprocedeerden gaan niet terug, maar ook GroenLinks en D66 boeken geen progressie. De oplossing moet komen uit Den Haag, maar dat zal niet gebeuren met de verkiezingen in aantocht. "Dit kan nog wel eens heel lang gaan duren," zei Van der Laan deze week. Ik ben bang dat hij gelijk heeft.

Politiek verslaggevers Roelf Jan Duin en Michiel Couzy belichten beurtelings op zaterdag in 'Republiek Amsterdam' een politiek onderwerp uit de stad. Reageren? m.couzy@parool.nl