Opinie Bewaar

Het zijn geen mensen op een kerstmarkt, maar vijanden

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Een terrorist verliest nood­gedwongen het vermogen mensen te zien.
Hij moet zelf ontmenselijken en hij moet de mensen om hem heen ontmenselijken.

De harten moeten eruit, de symbolen erin. Het is geen mijnheer die ­ergens in Rusland is geboren en vrouw en kinderen heeft. Het is een Russische ambassadeur, hij is Rusland en Rusland moet gestraft worden.

Het zijn geen mensen op een kerstmarkt, jong en oud, verliefd en verdrietig die cadeau­tjes kopen, maar vijanden die jouw godsdienst in de weg staan. Het zijn strijders, verwende soldaten door hun ­verkeerde manier van denken en die moeten overwonnen worden. Dood!

De terrorist is zelf ook een soldaat. Zo voelt hij zich; het is waarschijnlijk de enige functie die hij gekregen heeft en hem aanzien verschaft binnen een kleine groep. Zelfs sterven ­laten zijn broeders hem als een geschenk zien; een martelaar mag naast God zitten die hem waarderend over zijn hoofd aait. Wie wil dat niet?

Allahu Akbar.

Alle doden die hij veroorzaakt, kan de terrorist rechtvaardigen.

Mijn wantrouwen en woede worden niet minder, ook ik radicaliseer

Er valt altijd een analyse te maken waarin hij de held kan worden.

Een domme analyse is namelijk ook een analyse.

En boeken ze succes?

Hoe waren wij er vijftien jaar geleden aan toe, en hoe nu?

Kunnen we nog onbezorgd over een boulevard slenteren, op een kerstmarkt kijken naar de versieringen? Kunnen we nog zeggen wat we willen, is het mogelijk om als homo veilig door de stad te lopen en je partner te zoenen? Als christen alleen in een kerk je dienst uit te oefenen, als atheïst je ongeloof belijden en als Jood vrij te gaan en staan waar je wil?

De persoonlijke vrijheid is minder; je merkt het aan de toenemende controle. Steeds minder plekken waar je vrij bent. Maar waar iets minder is geworden, is het ergens anders meer. Wat is meer?

De soldaten verwarren ons. Ze dringen ons een oorlog op, of zijn we al sinds 9/11 in oorlog? Ze zien er heel gewoon uit, of is dat een misverstand?

Ik trek het bij mezelf na: mijn wantrouwen wordt niet minder. Dáár zit mijn meer. Mijn woede wordt ook niet minder. Dáár zit mijn meer. Mijn afschuw wordt zelfs niet minder. Daar zit zéker mijn meer.

Ook ik radicaliseer, en daar zit eveneens mijn meer.

Soms denk ik dat ik aan het ontmenselijken ben.

Alles over de aanslag in Berlijn lees je in ons blog

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl