Opinie Bewaar

Een dictator? Je krijgt er een heerlijk leven voor terug

Theodor Holman
Theodor Holman © Wolff

Een dictatorschap is aanbevelenswaardig. Je levert vrijheid in, je krijgt er rust en een heerlijk leven voor terug. Tenzij je tegen de dictator bent.

De dictator dicteert wat goed en fout is, dus daar hoef je dan al niet meer over na te denken. De dictator bepaalt ook hoeveel geld je verdient. Iedereen verdient dan ongeveer evenveel ­- tenzij je de dictator zelf bent, dan verdien je miljoenen.

Het prettige van een dictator lijkt mij ook dat je je buurman kunt aangeven zonder van verraad te worden beschuldigd. Integendeel. Door je buurman, of je naaste familielid, aan te geven, zonder je te schamen, kun je zelfs uitgeroepen worden tot held. In een democratie lukt je dat niet zo makkelijk.

Wat ook fijn is, is dat je allemaal hetzelfde doet als er een feestdag is. Je gaat dan bijvoorbeeld marcheren, dat is gezond en ook nog leuk. Je kunt het altijd oefenen met je buren en vrienden, dus je hoeft niet te denken: kom, wat gaan we met de feestdagen doen?

'Aan vrijheid heb je eigenlijk weinig. Ben je vrij, dan ben je ook verantwoordelijk voor wat je doet'

Je kunt ook met vlaggen zwaaien. Of naar de dictator zwaaien! De dictator lof toezwaaien, vindt de dictator het fijnste wat er is.

Het kleinste gebaar van de dictator stemt je al gelukkig. Lacht hij naar jou, dan huil je van blijdschap. 

Als het nou gaat om emoties, is een dictatuur bij uitstek geschikt. De dictator genereert de heftigste gevoelens. Aan vrijheid heb je eigenlijk weinig. Ben je vrij, dan ben je ook verantwoordelijk voor wat je doet. Dat geeft zorgen. 

Ben je vrij, dan bestaat de mogelijkheid dat je iets doet wat de buren niet willen en die kunnen je dan niet echt aangeven. Dat geeft dus burenruzies, en burenruzies zijn de ergste ruzies die er zijn. 

Ruzie is trouwens het ergste van vrijheid, want als iemand - een columnist bij­voorbeeld - iets schrijft wat je vervelend vindt, dan kun je een ingezonden brief schrijven, maar meer ook niet. 

Terwijl in een dictatuur die columnist niet alleen wordt ontslagen, maar door hem pijn te doen gaat hij dan ook de juiste dingen denken en schrijven. Dat voorkomt veel onenigheid. Als we allemaal hetzelfde denken, houden we ook allemaal van elkaar. Diep in mijn hart geloof ik dat een meerderheid zo'n dictatuur omarmt. 

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. 

Reageren? t.holman@parool.nl