Opinie Bewaar

'Stadsdelen hebben die extra bestuurslaag nodig'

'Ook in de jaren zestig hadden wij als raadsleden weinig contact met bewoners van de andere stadsdelen'
'Ook in de jaren zestig hadden wij als raadsleden weinig contact met bewoners van de andere stadsdelen' © ANP

'Het is tijd dat er samen met buurtgroepen richting 'Den Haag' een verzoek wordt gedaan om de Amsterdamse vorm van participatiedemocratie te redden' schrijft Paroollezer Saar Boerlage.

Wat goed, dat Het Parool onlangs aandacht besteedde aan het onderzoek van Dirk Kloosterboer naar de interesse van de Amsterdamse gemeenteraad voor ­zaken die buurtbewoners aangaan. Het onderzoek, waaruit blijkt dat raadsvragen zelden gaan over buurten verder dan het Centrum, sluit aan bij mijn ervaring.

Een stukje Amsterdamse geschiedenis. Toen ik in de tweede helft van 1960 raadslid werd, was men op het stadhuis, net als nu, vooral geconcentreerd op wat er in het Centrum en in mindere mate in West en Zuid gebeurde.

Spreiden van macht
We, de raadsleden, hadden weinig contact met bewoners van de andere stadsdelen. Gelukkig besloot de gemeenteraad in de jaren zeventig tot het spreiden van macht. Alleen in Centrum was veel verzet, maar ten slotte kwam ook daar een gekozen stadsdeelbestuur.

Er is veel bereikt: buurtgroepen werden belangrijke meedenkers, de leefbaarheid in gebieden buiten de Ring kreeg aandacht, en ja, dat ging weleens ten koste van de macht van 'het kapitaalkrachtige bedrijfsleven' in Centrum en Zuid.

Amsterdam is ­teruggefloten: de doorslaggevende besluitvorming moet nu in de gemeenteraad plaats vinden

Natuurlijk is er flink gemopperd op sommige onbekwame stadsdeelbestuurders, maar alles afwegend is mijn oordeel positief. De stad is nu meer 'van iedereen'.

Teruggefloten
De lobby tegen het Amsterdamse bestuursstelsel heeft enige jaren geleden kans gezien in de Tweede en Eerste Kamer de participatiedemocratie te frustreren. Amsterdam is ­teruggefloten: de doorslaggevende besluitvorming moet nu, ook als het buurtbelangen betreft, in de gemeenteraad plaats vinden.

Er kwam een compromis maar dat leidde tot frustratie en verwarring. Daarom is er nu in de gemeenteraad met tegenzin besloten om alle besluitvorming net als vijftig jaar geleden centraal te regelen en alleen enige adviseurs per stadsdeel te handhaven.

Lokale wensen
De situatie zoals die vijftig jaar geleden was, komt niet terug, denk ik. De geest is namelijk uit de fles. Buurtacties - zoals die tegen luchtvervuiling, het aantasten van het fijnmazige openbaar vervoer, de drukte in de stad, het verhuren van parken aan feestorganisaties, stadsuitbreiding ten koste van het 'groen' aan de randen van de stad - krijgen een meer algemeen Amsterdams karakter en ­leiden bij gebrek aan lokale democratie (inspraak) tot de gang naar de rechter.

Nu dat zo is en veel politici in de ­gemeenteraad met tegenzin voor het afschaffen stemden, wordt het tijd dat er samen met buurtgroepen en wie niet al, richting 'Den Haag' een verzoek wordt gedaan om de Amsterdamse vorm van participatie­democratie te redden en dus in de stadsdelen voor dit doel een extra bestuurs­laag te gedogen. Het is nu verkiezingstijd en daarom zijn de partijleiders in Den Haag bereid om naar lokale wensen te luisteren.

Saar Boerlage, Amsterdam

Lees ook: De Amsterdamse politiek kijkt vooral naar de grachtengordel