Opinie Bewaar

'Drie bier en één shotje kinderachtige fantasie alstublieft'

'Ga ervoor, leef echt, leef puur en durf te leven. Het is jouw fucking leven'
'Ga ervoor, leef echt, leef puur en durf te leven. Het is jouw fucking leven' © ANP

Paroollezer Jesse Moes wordt gek van pretentieuze jongeren met een quasi-volwassen houding. 'Dilemma's veranderen in depressies en laten een hele generatie achter met een stresshernia.'

'Nee man, vanavond ga ik weer lekker rustig aan doen. Misschien die nieuwe documentaire van artiest X kijken of dat ­levensboek van die gerenommeerde schrijver lezen. Gewoon, even een avondje voor mezelf. snap je. Dat is echt belangrijk, me-time. Nu ik zo veel met werk bezig ben, heb ik geen tijd meer voor dat kinderachtige gedoe. Dat begrijp je wel toch? Trouwens, doe eens de vaat en word ook een keertje volwassen."

Ik wil niet volwassen worden, nooit niet. Ik wil blijven dwalen op fantasiewolken waarin blauw behang ook prima uit roze planten kan bestaan. Waarin de wereld schreeuwt om aandacht maar ik als een dove vissen vang uit een fontein. Ik wil een vieze vaat, onvolwassen vrienden en een nog viezer geweten.

Je kunt volwassenheid niet meten in het aantal uren dat je werkt of het aantal bier dat je (niet) drinkt

Dus bestel ik er nog eentje extra en loop laveloos door mijn iets te grote achtertuin. Drie bier en één shotje kinderachtige fantasie alstublieft. Extra spikkels. Met je kinderachtige volwassen baan. Hoe meer ik denk, hoe gekker ik word van deze quasi-volwassen houding en je willen afzetten tegen de jongere jij. Die jongere jij heeft je gevormd tot wie je nu bent, is waarschijnlijk de meest onbezorgde vorm van jezelf die je ooit zult zijn.

Ik word gek van pretentieuze jongvolwassenen die doen alsof ze het licht hebben gezien in de vorm van een 60-urige werkweek. Van dood­ongelukkig maar wel volwassen zijn. ­Jezelf alle plezier ontzeggen en daarna in je eigen sop gaarkoken. Hoe kinderachtig is dat? De maatschappelijke druk is nog nooit zo hoog geweest. Met twintigersdilemma's die veranderen in twintigersdepressies en een hele generatie achterlaten met een stresshernia. De grote depressie uit de jaren tachtig? Kinderspel bij dit volwassenheidsbal.

Je kunt volwassenheid niet meten in het aantal uren dat je werkt of het aantal bier dat je (niet) drinkt. Het valt niet uit de drukken in para­meters van prestaties. Dus ga ervoor. Leef echt, leef puur en durf te leven. Het is jouw fucking leven, maak er gewoon lekker niks van maar geniet ten volste. Beklieder muren met leuzen met spelfouten erin en praat Frans tegen de politie.

Ga naakt naar stadsstranden en word eruit gezet in veel te chique clubs. Wees toerist in eigen stad en vraag de hordes Chinezen een foto van jou te maken in een I Love Amsterdamshirt. Skinnydip in een poel van geluk. En vraag jezelf aan het einde van de dag: heb ik geleefd, of ben ik geleefd?

Jesse Moes, Amsterdam