Recensie
Alice (Julianne Moore) zegt in de film dat ze de diagnose kanker liever had gehad dan de diagnose alzheimer. Want dan had ze zich niet hoeven schamen.
Alice (Julianne Moore) zegt in de film dat ze de diagnose kanker liever had gehad dan de diagnose alzheimer. Want dan had ze zich niet hoeven schamen. © /

Julianne Moore maakt in Still Alice voelbaar wat alzheimer met je doet (***)

recensieWat doet de diagnose alzheimer met je, als je nog jong bent? Om die vraag draait het in de film Still Alice. Het is te danken aan Oscarwinnares Julianne Moore dat de film boven het gemiddelde ziektemelodrama uitsteekt.

Still Alice

Ons oordeel: ★★★☆☆
Bioscoop: Cinecenter, Filmhallen, Movies, City
Regie: John Madden

Weinig gelukkig is de casting van Alec Baldwin. Dat zijn vrouw langzaam wegglijdt in vergetelheid, lijkt hem nauwelijks te raken

Als de vijftigjarige Alice - hoogleraar taalkunde, succesvolle man, drie volwassen kinderen - tijdens het joggen op de campus van de Columbia University in New York verdwaalt, begrijpt ze meteen dat er iets grondig mis is. Even later vertelt een arts haar dat ze een vroege vorm van alzheimer heeft.

De snelheid van de diagnose zegt veel over het toegenomen bewustzijn over deze ziekte. In 1988 viel in Heddy Honigmanns verfilming van Bernlefs Hersenschimmen bij de hoofdpersoon pas halverwege het kwartje. Tot dan was het hem, en zijn omgeving, een raadsel waarom zijn geheugen hem in de steek liet. Van raadselachtige taboeziekte is alzheimer veranderd in de angstgegner van oude mensen.

Wie pech heeft, zoals Alice, wordt er op jongere leeftijd door overvallen. Het vooruitzicht van een ontluisterende aftakeling maakt haar radeloos. Liever had ze kanker, want dan hoefde ze zich niet te schamen, zegt ze.

Bij een film over alzheimer hoeven scenaristen zich niet het hoofd te breken over welke kant hij moet opgaan, want er is maar één richting mogelijk. Aan acteurs de uitdaging de teloorgang overtuigend te verbeelden. In Hersenschimmen imponeerde Joop Admiraal, in Still Alice maakt Julianne Moore de aftakeling aangrijpend voelbaar. Als Alice in haar huis de wc niet kan vinden en in haar broek piest, voelen we indringend haar wanhoop om het verlies van de greep op lichaam en geest.

Sentimentele trucs
Het is te danken aan Moore, die voor haar rol de Oscar kreeg, dat Still
Alice boven het gemiddelde ziektemelodrama uitsteekt. Wie deze geweldige actrice wegdenkt, ziet een film die rauw realisme vermijdt en met sentimentele trucs, zoals fragmenten uit familiefilmpjes in gelukkigere tijden, de kijker wil raken.

Weinig gelukkig is ook de casting van Alec Baldwin als de echtgenoot van Alice. Dat zijn vrouw langzaam wegglijdt in vergetelheid, lijkt hem nauwelijks te raken. Voor de medische onderzoeker zijn zijn werk en promotie belangrijker.

Van de drie kinderen maakt Kristen Stewart als eigenzinnige dochter indruk. Na Clouds of Sils Maria van Olivier Assayas overtuigt ze weer met naturel spel.

Alzheimer is onomkeerbaar, ook in Still Alice, maar de ziekte boort hier wel een onuitputtelijke bron van liefde aan.


Vandaag (12/03) meer in Het Parool: 'Die burn-out kan heel goed alzheimer zijn'