Binnenland Bewaar

Wie de microfoon heeft, heeft de macht

Wie de microfoon heeft, heeft de macht
© Klaas Fopma (www.klaasfopma.nl)

Stadsdeel Zuid had Ferry Mingelen weten te strikken voor het leiden van een lijsttrekkersdebat. Het debat was saai, maar de presentator maakte alles goed.

 
Mingelen legde zijn horloge naast de karaf water en de bloemenvaas met nootjes

'Mijn naam is Ferry Mingelen,' zei Ferry Mingelen en er trok een rilling van genot door de zaal. Het was de gedroomde opening van een lijsttrekkersdebat in het stadsdeel Zuid. Ferry Mingelen, in de uitnodiging van het stadsdeel terecht omschreven als niemand minder dan Ferry Mingelen, was helemaal vanuit het verre Den Haag naar het Beethovenplein gekomen om in het Sint Nicolaaslyceum een debat te leiden tussen de deelnemende partijen aan de verkiezingen voor de nieuwe bestuurscommissie. Hoe die verkiezingen ook uitpakken, de campagne van 2014 kan nu al niet meer stuk.

Bloemenvaas met nootjes
Dat de presentator zijn reputatie van vakman niet op Marktplaats heeft gekocht, was in de minuten voor de start van het debat al duidelijk geworden. Mingelen had zijn horloge afgedaan en zorgvuldig op een goed zichtbare plek op zijn tafeltje gelegd, naast de karaf water en de bloemenvaas met nootjes. Hij nam vriendelijk de tijd om nog even op de foto te gaan met de glunderende lijsttrekkers - die zonder aarzelen de beste plek in het midden van de groep aan hun prominente gast lieten - maar daarna nam hij onmiddellijk het heft weer stevig in handen. Met een 'Zo, we gaan beginnen,' dreef hij de lijsttrekkers als een bordercollie naar hun plaats in de zaal.

Het zijn vaak de details waarmee de ster zich van de prutser onderscheidt. In het geval van Mingelen is er bijvoorbeeld zijn principiële weigering de microfoon af te geven. Zelfs al steekt de ene na de andere lijsttrekker zijn hand uit om de microfoon te grijpen voor het geven van een antwoord op een vraag over de voor- en nadelen van een ondergrondse parkeergarage, de presentator geeft geen krimp. Hij weet uit ervaring: wie de microfoon uit handen geeft, geeft de macht uit handen. Voor je het weet, begint de ondervraagde het hele verkiezingsprogramma op te dreunen en zijn we om twaalf uur nog niet thuis. Nee, laat ze maar grabbelen en graaien, die lijsttrekkers.

Collectieve somberheid
Is Mingelen dan perfect? Nee, natuurlijk niet. Na een snelle openingsronde langs de lijsttrekkers met de vraag naar de naam en het verwachte aantal zetels, stelde de debatleider enigszins verbouwereerd vast dat alle deelnemers rekening hielden met verlies, ook die partijen die het fantastisch doen in de landelijke peilingen. Het duurde even voor hij begreep dat hier geen sprake was van collectieve somberheid van links tot rechts, maar dat de nieuwe bestuurscommissie in vergelijking met de huidige deelraad een halvering van het aantal zetels met zich meebrengt.

Het gebrek aan bekendheid met de lokale politiek leek zich ook te wreken bij de doorgeleiding van vragen uit de zaal. Gelukkig werd hij geholpen door de lijsttrekkers die, voordat het antwoord door een collega kon worden gegeven, de kritische vragenstellers ontmaskerden als fractievoorzitter, voormalig bestuurder of actief lid uit het vijandelijk kamp. Naarmate de avond vorderde, verschrompelde de hoop dat er ook mensen op het debat waren afgekomen om iets op te steken over de lokale politiek, of gewoon omdat ze fan zijn van Ferry Mingelen.

Opgetrokken wenkbrauw
Het tekent misschien ook de verhoudingen binnen de politiek in Zuid. Die zijn gemoedelijk, ontspannen en beschaafd. Goede omgangsvormen sieren de mens, maar in de campagne moeten de mouwen worden opgestroopt. Dat gebeurde niet. Zelfs de opmerking van lijsttrekker Paul Slettenhaar van de VVD dat zijn favoriete vorm van armoedebestrijding de afschaffing van de erfpacht is, leidde niet tot vragen, opmerkingen of zelfs maar het begin van een opgetrokken wenkbrauw bij de andere deelnemers aan het debat.

Gelukkig werd hij geholpen door de lijsttrekkers.