Binnenland Bewaar

Dilan Yesilgöz (VVD): onthecht zijn geeft veel vrijheid

'Mijn zusje en ik zien onszelf absoluut niet als gast hier.'
'Mijn zusje en ik zien onszelf absoluut niet als gast hier.' © Mark van der Zouw

Ruim dertig jaar geleden vertrok Dilan Yesilgöz (38) op een gammel bootje uit Turkije. Nu is ze de snel rijzende ster van de Amsterdamse VVD. 'Mijn zusje en ik zien onszelf absoluut niet als gast hier. Of als allochtoon. Dat is bij ons zó fundamenteel.'

Ik hou er van om de dingen serieus aan te pakken

Dilan Yesilgöz was zeven toen zij in 1984 met haar moeder en haar vier jaar jongere zusje Berfin vluchtte uit Turkije. Net als zo veel vluchtelingen nu: over zee van Bodrum naar het Griekse eiland Kos. Haar vader, advocaat en criminoloog, was al drieënhalf jaar eerder gegaan, via Iran, Irak en Syrië.

In Ankara voerden ze actie voor de mensenrechten en tegen de onderdrukking van Koerden, homoseksuelen en vrouwen. Totdat de adem van de macht te heet werd. 'We hebben geluk gehad. Het was gevaarlijk; er was politie op het water. Toen we hier waren, zei mijn zusje: wanneer gaan we weer terug naar huis? Nooit dus. Dat moet heel veel pijn hebben gedaan.'

Opvallende vertegenwoordiger
In de Amsterdamse gemeenteraad is Yesilgöz in korte tijd uitgegroeid tot een opvallende vertegenwoordiger van de VVD. Dominant en ongeduldig, met een grote hang naar de ultieme controle. Zo ook in haar persoonlijke leven. De verhalen over haar bruiloft, drie jaar geleden, nemen inmiddels legendarische proporties aan. Een bridezilla, die haar jurk liet maken in New York en haar sluier in Istanboel. Een draaiboek waarin om 14.11 uur drie minuten was uitgetrokken voor een bezoek aan het toilet.

'Ik hou er wel van om de dingen serieus aan te pakken', zegt ze verontschuldigend. 'Als je iets doet moet je het goed doen. Ik laat de dingen niet zomaar over me heen komen, dat vind ik een beetje lastig. Zo ben ik ook op dat raadslidmaatschap gedoken. Ik dacht: ik geef mijn baan op. Dat doe ik niet voor niets; dan moet het ook knallen. Dat kost veel energie, ook van mijn omgeving. Dat weet ik.'

Begin dit jaar roerde zij zich als één van de eerste over de aanrandingen in Keulen. 'Het maakte me boos. Geen krant die er nog over schreef, dat kwam pas later. Ik begreep niet waarom het geen voorpaginanieuws was. Ik dacht: we moeten hier wakker van liggen.'

Leest het volledige interview met Dilan Yesilöz zaterdag (30/1/2016) in Het Parool: 'Onthecht zijn geeft ook veel vrijheid'