Amsterdam Bewaar

De Amsterdamse Wijkjury kiest Coco Chanel als beste voorstelling

Een deel van de Wijkjury van 2017.
Een deel van de Wijkjury van 2017. © Wijkjury

De Wijkjury, een groep van twaalf Amsterdammers die voor dit seizoen nooit naar het theater ging, heeft Coco Chanel tot beste voorstelling uitgeroepen. Als prijs staat deze voorstelling in september op het Nederlands Theater Festival.

De Wijkjury is een initiatief van theatermaakster Adelheid Roosen dat nu acht jaar actief is in Amsterdam. Ieder jaar wordt een jury samengesteld van mensen met diverse culturele achtergronden uit verschillende wijken in Amsterdam. Altijd gaat het om mensen die de weg naar theater, om wat voor reden dan ook, niet vonden.  

Dit jaar bezocht de jury, waarvan het jongste lid 17 en het oudste 62 jaar was, 15 voorstellingen in Theater Bellevue,  de Stadsschouwburg Amsterdam en het Amsterdamse Bostheater. Na afloop altijd gevolgd door een discussie met elkaar en de makers van het stuk.

Nederlands Theater Festival
Naast de vakjury van het Nederlands Theater Festival, dat maandag zijn selectie van tien beste toneelvoorstellingen bekend maakte, koos ook de Wijkjury Amsterdam haar favoriete voorstelling. Voor hen was dat de poppenvoorstelling Coco Chanel van Ulrike Quade Company & Jo Strømgren. Alle geselecteerde voortellingen worden geprogrammeerd tijdens het Nederlands Theater Festival van 7 t/m 17 september.  

"Coco wist je gewoon aan alle kanten te prikkelen," zegt jurylid Sorayma (49) uit Amsterdam Noord. Voor haar was Coco Chanel de absolute favoriet. "Ik vond het gewoon jammer toen de voorstelling was afgelopen. Het was een poppentheater, maar had niets met kinderen te maken. Het was juist een heel realistisch verhaal over een sterke vrouw. Ik ben zelf geïnspireerd om weer kleren te maken."  

Moestuin
Net als de meeste andere leden van de jury kwam Sorayma hiervoor nooit in het theater. "Ik was te druk met werk en mijn kinderen. Totdat ik uit mijn moestuin werd geplukt." Sorayma was aan het werk in de tuin toen een van organisatoren haar aansprak. "Toen ik later gevraagd werd voor de jury zei ik meteen ja. Eindelijk iets voor mezelf, dacht ik."  

En zo werden ook andere juryleden gevonden. Via ontmoetingen op straat, in buurtcentra, bij andere lokale projecten of via een oud wijkjurylid dat een vriend of familielid aandraagt. "Soms konden de discussies hoog oplopen," zegt Sorayma. "Maar dan ging ik altijd naar huis met een gevoel van: ha lekker, dat was weer een topavond."