Amsterdam Bewaar

CU-leider Segers: 'Aanslagen in Parijs kun je niet los zien van de islam'

Het is niet meer de christelijke zuil tegenover de samenleving, zegt Gert-Jan Segers
Het is niet meer de christelijke zuil tegenover de samenleving, zegt Gert-Jan Segers © Olivier Middendorp/ HH

De aanslagen in Parijs kun je niet los zien van de islam, zegt de nieuwe ChristenUnie-leider en islamkenner Gert-Jan Segers. 'Net zo min als je de kruistochten los kunt zien van het christendom.' Op het partijcongres maakt hij vandaag zijn plan voor de ChristenUnie bekend: het moet een partij van hoop zijn in deze moeilijke tijden.

Bij mijn vader moest het altijd een 10 zijn. Ik kan soms ook leven met een 7

Gert-Jan Segers (46) zat vorige week met zijn broers en vrienden in de trein naar Berlijn. Daar zouden ze de vijftigste verjaardag van zijn oudste broer vieren. Toen barstte het geweld in Parijs los. 'Je moet reageren. Ik kon niet naar iemand anders kijken, want ik ben de nieuwe fractieleider.' Zaterdag hing hij grotendeels aan de telefoon. 'Ik hoop niet dat deze week exemplarisch is voor alle weken.'

Al spijt gehad?
'Ik heb met mezelf afgesproken dat ik niet zou gaan twijfelen. Maar bij zulke heftige gebeurtenissen komt het ook aan op het vinden van goede woorden. Je kunt olie op het vuur gooien, maar ook olie op de golven.'

U heeft jarenlang in Egypte gewerkt en kent de islam. Hebben de aanslagen in Parijs met de islam te maken?
'Je kunt het niet los zien van de islam, net zo min als je de kruistochten los kunt zien van het christendom. Maar je moet het niet gelijkstellen aan de islam. Er is in de islam een stroming die mensen doet verlangen naar de sharia en het kalifaat. Dat is een steeds dominantere stroming geworden. Ik heb gezien hoe kwaadaardig het jihadisme is. Ik ben daar niet naïef over. Ik wéét hoe het een samenleving onder druk kan zetten. Tegelijkertijd heb ik gezien dat veel moslims dapper genoeg zijn om zich daartegen teweer te stellen. Vergeet niet dat zij de hoogste prijs betalen.'

Gaat de ChristenUnie onder u van koers veranderen?
'Het moet een partij van hoop worden. Dus niet een optimistische partij: optimisten zien alles door een roze bril. De wereld is op veel plekken stuk. Hoopvolle mensen zien in de ellende ook hoop. In Caïro werden in een vuilnisbeltwijk met intense armoede een ziekenhuis, een kerk en een prachtige school gebouwd. In Amersfoort stonden in een uur tijd 150 vrijwilligers klaar om te helpen bij de opvang van 200 asielzoekers. In Amsterdam tussen Casa Rosso en een peepshow - midden op de Wallen - runt Toos Heemskerk een winkel waar voormalige prostituees maaltijden maken. Midden in die ellende met mensenhandel en gedwongen prostitutie is daar een plek van hoop.'

Hoe vertaalt zich dat naar de Kamer?
'We moeten nog meer verhalen van buiten naar binnen halen. Praten met mensen met christelijke waarden, maar ook met niet-christenen en opiniemakers. Zo heb ik in de aanloop naar de initiatiefwet prostitutiebeleid opinieartikelen geschreven met filmmaker Eddy Terstall, Dick Pels van GroenLinks en met feministen. Dat is ontzettend inspirerend. Het is niet meer de kerk tegenover de wereld, de christelijke zuil tegenover de samenleving. Traditionele tegenstellingen zijn irrelevant geworden. Zoals de Bijbel zegt: de Geest waait waarheen Hij wil.'

Arie Slob, uw voorganger, stond bekend om het smeden van coalities en deals. Uw eerste daad als fractieleider was het belastingplan afkeuren. 'Dat is geen breuk met het verleden hoor. De piketpalen waren geslagen: dit was voor ons de ondergrens. We zien onrechtvaardigheid voor eenverdieners en chronisch zieken en je moet ook echt vergroenen.'

In 2008 boog de ChristenUnie zich over homo's met een relatie binnen de partij. Dat lag moeilijk. Gaat dat standpunt nog op de schop?
'Destijds is besloten dat iedereen welkom is die op een geloofwaardige manier de ChristenUnie kan vertegenwoordigen. Ik zie op dit punt meer ontspanning. Er is geen categorisch nee: we houden elkaar vast en vinden elkaar in onze missie. Ik zie niets in het opleggen van een nieuw standpunt. Dan zou je de verhoudingen alleen maar onder druk zetten.'

Uw vader overleed aan een hartaanval toen hij 60 was. U zei eerder dat hij opgebrand was door zijn werk. Is dat nu een angst voor uzelf?
'Mijn moeder is daar in ieder geval wel bang voor. Mijn vader was een perfectionist. Bij hem moest het altijd een 10 zijn. Ik kan soms ook leven met een 7.'